Hatikwa, wat in het Hebreeuws (התקווה) "de hoop" betekent, is het officiële volkslied van Israël.

De tekst van het lied werd in 1886geschreven door de Britse, uit Bohemen afkomstige dichter Naphtali Herz Imber. De tekst is later nog enigszins aangepast.

De tekst van Hatikwa in het Hebreeuws

met transliteratie

כל עוד בלבב פנימה
נפש יהודי הומיה,
ולפאתי מזרח קדימה
עין לציון צופיה -

עוד לא אבדה תקותנו,
התקוה בת שנות אלפים,
להיות עם חופשי בארצנו
ארץ ציון וירושלים.

Kol 'od ba-le-vav pe-ni-ma
Ne-fesj je-hoe-di ho-mi-ja
Oe-le-fa-aa-tee miz-rach ka-di-ma
'A-jien le-Tsi-jon tso-fi-ja -

'Od lo 'av-da tik-va-te-noe
Ha-tikwa bat shnot al-pa-yim:
Le-hi-jot 'am chof-sjie be-ar-tsee-noe -
E-rets Tsi-jon ve-Je-roe-sja-la-jiem.

De melodie is van Samuel Cohen . Er bestaan twee theorieën over de herkomst ervan. Vaak wordt beweerd dat hij het muzikale thema ontleende aan Bedrich Smetana's symfonische gedicht "de Moldau". Cohen, een naar Engeland geëmigreerde Moldaviër, beweerde zelf dat hij het ontleende aan een Roemeens volksliedje, dat ook Smetana zou hebben geïnspireerd in het componeren van zijn symfonisch gedicht.

Hoewel het lied al vanaf het begin het volkslied van Israël is, werd pas in 2004 de status ervan als zodanig voor het eerst in hoofdwetgeving opgenomen. Er is wel voorgesteld het als volkslied te vervangen door Jerusalem van goud.

Nederlandse vertaling

Zolang in het hart, van binnen,
Een joodse ziel levendig is
En naar het oosten, vooruit,
Het oog naar Zion kijkt.

Is onze hoop nog niet verloren
De hoop die al tweeduizend jaren leeft
Een vrij volk te zijn in ons land
Het land van Zion en Jeruzalem.

Het land Israël... dat is een schatkamer van de historie.
Een kamer, waar de schatten van bijbelse en andere beschavingen terug te vinden zijn.
Je komt ze vaak tegen op nog geen steenworp afstand van nieuwe steden, waar het ritme klopt van de moderne tijd.

Israël... het is een land, dat lijkt op een merklap vol opvallende kontrasten, een merklap in een verrassend kleine lijst.

Er zijn bergen en weelderig-groene valleien, die samen weer grenzen aan een woestijn vol ruige schoonheid met een zeldzame flora en een fascinerende wilde dierenwereld.

Israël... een wereld vol gezichten als uit een sprookjesboek... oosters èn westers.
Mensen met keppeltjes, met sluiers, blootshoofds of met een monnikskap.

Israël is ook het land van de vier zeeën: de Middellandse en de Rode Zee, de Dode Zee en die van Tiberias.

Israël ligt aan de oostkant van de Middellandse Zee en grenst in het noorden aan Libanon, in het oosten aan Syrië en in het zuiden aan de Sinaï-woestijn. Weliswaar van geringe grootte (slechts ca. 36.250 km2), heeft het toch in de geschiedenis der mensheid een grote rol gespeeld.

Reeds in de oudste tijden kruisten hier de voornaamste wegen elkaar, die Egypte met Syrië en Mesopotamië verbonden. Tot op onze tijd is het altijd een land van onrust en strijd geweest, het is het voornaamste deel van het Midden-Oosten, dat de brug vormt tussen drie werelddelen.

Het is een land, waarde overblijfselen van de oudste beschavingen der wereld te vinden zijn, het land, waar gedurende zijn hele geschiedenis het oosten en het westen elkaar ontmoet hebben.
Daarin ontstonden de drie grootste religies der mensheid, het jodendom, het christendom en de islam.

Het is het land der Profeten en de geboorteplaats van Christus, die met zijn onsterfelijke lessen en geboden de mens de weg wijst naar recht en gerechtigheid.
Voor de Joden is Israël het land van de Bijbel en van hun roemrijke geschiedenis.
Voor de christenen is het ‘t land, waar de Heere Jezus geleefd en geleden heeft, ‘t land dat zijn heilsboodschap gehoord en zijn wonderen gezien heeft.
Voor de moslims is het ‘t land, waarvan zij geloven, dat hun profeet Mohammed ten hemel opgestegen is.

Vanaf de vroegste tijden tot nu toe kwamen en komen pelgrims uit ieder land onder de zon, zij verdroegen in vroeger eeuwen alle moeiten, trotseerden alle gevaren, om het land met zijn groots verleden te mogen zien, het land van hun geloof, waarmee ze van jongs af vertrouwd waren geraakt. Maar dit land van geloof en liefde was tegelijkertijd een land van oorlogen, bloedvergieten en ellende. Sinds onheugelijke tijden tot op onze dagen toe heeft de ene oorlog de andere opgevolgd, de ene opstand volgde op de andere. Er is geen ander land ter wereld, dat een dramatischer geschiedenis heeft dan het Heilige Land.

Het verhaal van Israël begint eigenlijk zo’n vierduizend jaar geleden met de oproep van God aan Abraham: “Ga uit uw land en vaders huis naar een land, dat Ik u wijzen zal” Gevolgd door de lange tocht van de aartsvader en zijn familie naar het land, dat toen Kanaän werd genoemd.
Maar ook al werd dit de thuishaven van het Joodse volk, ook Christenen en Moslims beschouwen het als het Heilige Land.
De Christenen bezoeken Israël om in de voetstappen van Jezus een pelgrimstocht te maken naar de bron van hun geloof.
De Moslims komen er om te bidden op de heilige plaatsen in Jerusalem: Rotskoepel en de El Aksa Moskee.

Niet zo ver daar vandaan ligt Kapernaün, daar begon Jezus zijn prediking.
Daarnaast ligt de Berg van de Zaligsprekingen, de plaats waarde de Bergrede werd uitgesproken.
En hoog in de heuvels van Opper-Galilea is er die gewijde plaats Zefat, het centrum van een Joodse mystieke beweging in de zestiende eeuw.
In Caeserea, aan de Middellandse Zee-kust ten Zuiden van Haifa, herleeft de historie. De Koning Herodes bouwde de stad en noemde haar naar de Keizer Augustus. De fraaie gewelven van het aquaduct en het anifitheater getuigen van de grootsheid van deze wereldstad. De oude romeinse renbaan is nu een goede buur van de golfbaan, een van de attrakties, die Caeserea een goede plaats geeft in de rij van aantrekkelijke rekreatiecentra van Israël.

Ten Noorden van Haifa ligt Akko. Eens bijna het laatste bolwerk van de Kruisvaarders. Nu een van de oudste, nog bewoonde steden van de wereld en daarbij ook een van de meest schilderachtige. Met in de ondergrondse gewelven de oude Kruisvaarders-stad, met de resten van vier karavanserais, met levendige bazaars, die zijn gelegen binnen de dikke, hoge muren van de oude stad.
In het Zuiden, Mezada (Messada), waar het eens zo Iuxueuze paleis stond van Koning Herodes. Een paleis, hooggelegen op een rotstop en nu te bereiken per kabelbaan of via een slingerend hergpad. Er is daar een adembenemend uitzicht over het rose Moab-gebergte en het blauwe water van de Dode Zee. Op deze plaats hielden in het jaar 73 na Christus bijna duizend Joden dapper stand tegen de Romeinen. Tot ze liever elkaar doodden dan zich over te geven.
Nog verder zuidelijk, bij Elat, zijn de pilaren te vinden van Koning Salomo.

De zon hóórt bij veel van de landen, die liggen aan de Middellandse Zee, maar Israël heeft alle klimaten het hele jaar door. Als de zomerzon sommige delen van het land doet verdorren, is er toch te genieten van de koele berglucht in Jeruzalem, op de berg Karmel of in de heuvels van Opper-Galilea.
Of van een frisse bries op het strand bij Tel Aviv en langs de zeekust. Als de winter zorgt voor kille dagen dan is er in veel streken een heerlijke zon en bijna geen regen. Zoals in Elat aan de Rode Zee, in de streken rond het Meer van Galilea en aan de kust van de Dode Zee.
Er is in Israël nauwelijks sprake van lente of herfst, zodat het jaar eigenlijk in twee seizoenen is verdeeld: van April tot September is het zomer met weinig regen en voortdurend zonneschijn.
En van oktober tot maart is het winter: met een gematigde zon, weinig regen en nu en dan sneeuw in de heuvels.
EIat is een kombinatie van St. Tropez en een Amerikaanse grensstad: het is de zuidelijke toegangspoort van het land.
De rif in de Rode Zee, die zich naar het Zuiden uitstrekt, geeft bijzondere mogelijkheden om van de zee te genieten.
Tochten door de Negev-woestijn... ze zijn even opwindend als een duik in de Rode Zee.
Hoogtepunten zijn ook de kust gaan van de Middellandse Zee, waar de meeste lsraëli wonen. De zandstranden strekken zich, bijna in een rechte lijn, uit over een lengte van meer dan 160 kilometer. Alleen onderbroken door de ondiepe baai van Haifa.
Helemaal in het zuiden is Ashqelon, een haven uit de tijd van de Filistijnen. De opgegraven resten van vele beschavingen zijn te zien in een nationaal park.

De plaatsen Ashdod en Bat Yam zijn ook steden met heerlijke stranden.
En nog meer noordelijk, boven Tel Aviv, is de Riviera te vinden van Israël: Herzliya, en Netanya, de “parel van het Sharon-dal”,
En een van de mooiste stranden van de Middellandse Zee is gelegen op de zuidelijke punt van het schilderachtige plaatsje Akko: het purperen strand.
Verder naar het Noorden, is er Nahariya, waarde oude sfeer geheel bewaard is met een riviertje, dat stroomt door de hoofdstraat en waar nog paarden voor het transport zorgen.
Tel Aviv, Israëls wereldstad, het kommerciële en kulturele centrum. Concertgebouwen, theaters en musea, een lange boulevard langs de kust met hotels, die de kustlijn verlevendigen, met een plein vol attraktieve winkels en terrasjes, die uitkijken over de Zee.
Op de zuidpunt ligt Jaffa, de plaats die al in de Bijbel wordt genoemd. Hier zijn de kronkelige straatjes van het oude havenkwartier omgetoverd in een bekoorlijke wijk vol galeries, boetiekjes en café’s, tot verfijnde restaurants.
En - niet te vergeten - de bedrijvige nieuwe haven van Haifa tegen het indrukwekkende decor van het Karmel-gebergte.
Nog een andere kant van veelzijdig Israël: de genezende baden. De mens heeft ze al ontdekt in de oudheid: de warme bronnen van Tiberias, heilzaam voor reumatische pijnen.
De Dode Zee, die 400 meter onder de zeespiegel ligt en waar zelden een druppel regen valt. Mensen zoeken er genezing voor hun huidziekten, in het bijzonder voor psoriaris, in de gezondmakende krachten van het water en in de warme bronnen. Je kunt op het water van de Dode Zee drijven als een kurk.

De traditie van de gastvrijheid van Israël stamt uit een ver verleden en begon al bij aartsvader Abraham, die de drie vreemde bezoekers in zijn tent verwelkomde. Ook nu nog ontvangt Israël graag gasten.
Een aantal kibboetsiem biedt logiesmogelijkheid op drie of viersterrenniveau. Deze “guest-houses” zijn een aktiviteit naast de van oorsprong agrarische of industriële opzet van de kibboets. Ze geven de bezoekers ook de mogelijkheid van dichtbij kennis te maken met dit unieke sociaal verschijnsel.

Musea zijn er in overvloed...in Jerusalem is er het Israël-museum, waar 's werelds mooiste kollectie van joodse kunstnijverheid van alle eeuwen en landen is samengebracht en daarbij een indrukwekkende selektie van kunst uit deze eeuw, het Billy Rose-park met beeldhouwwerken, de Tempel van het Boek, waar onder andere de Dode Zee-rollen worden bewaard, op zo’n wijze, dat ze ook in verdere eeuwen intakt zullen blijven en het prachtige Rockefeller Museum met zijn vele oudheidkundige schatten.
En buiten Jeruzalem is er onder andere het Tel Aviv-Museum, waar werk is te vinden van de pre-impressionisten tot de moderne kinetische kunstenaars en het Glas-museum. Het Maritiem museum in Haifa.

Het eten in Israël is een hoofdstuk apart. Het is van een bijzonder grote verscheidenheid, die te danken is aan de invloed van een bevolking, die aftomstig is uit een veelheid van landen. Een goede inbreng hebben de boomgaarden en akkers van Israël. Vers citrusfruit levert bijna het hele jaar door een gezonde bijdrage aan het voedingspakket en subtropisch fruit voegt een exotisch aroma toe aan de maaltijden. De groentenkeus wordt verfijnder en de kwaliteit is optimaal. De milde oogst van door de zon beschenen wijngaarden wordt omgezet in
wijn volgens oude, bijbelse tradities.
Een krokant gegrilde St. Petervis in een restaurant aan de kust van het meer van Galilea...is bijzonder.
En natuurlijk dé traditionele Joodse keuken: kippesoep, gevulde karper met mierikwortel, fijngehakte lever met uien en de specialiteiten als “kugel” en “cholent”. En “koshere” maaltijden, die toebereid zijn overeenkomtig de Joodse spijswetten.

De Oriëntaalse bazaars in de oude stadsdelen van Jeruzalem, Jaffa en Akko... ze zijn een verrukking door hun overvloed aan oosters antiek en inheems handwerk. De moderne winkels in de grotere steden bieden een keur van produkten van hoogstaande kwaliteit. Misschien liggen de fraai-bewerkte diamanten, een staal van Israëlisch vakmanschap, boven het budget. Maar er is ook prachtig ontworpen, ambachtelijk smeedwerk van goud en zilver en echte en half-edelstenen tegen billijke prijzen. In het hele land zijn galeries, waar schilderijen worden tentoongesteld. Ze zijn bij uitstek te vinden in de artiestencentra in Jeruzalem, Jaffa, En Hod en Zefat. En ook aardewerk, kunstwerken van glas en sieraden... het is er alles in grote overvloed.
En niet te vergeten de mode. Israël is in heel de wereld bekend om zijn strandkleding en “mode in leer”. Bont,
gebreide goederen en sportkleding.
Inkopen doen in Israël is geen probleem geven want bijna iedereen in Israël spreekt engels. En vaak nog een andere taal, want Israël is een land waar vele talen worden gesproken.