De VIA DOLOROSA (sinds 1250) is de weg, die Jezus zou zijn gegaan, toen Hij Zijn Kruis droeg, van de plaats der veroordeling door Pontius Pilatus naar de heuvel Calvarie of Golgotha, waar Hij gekruisigd en begraven werd. De gebeurtenissen, die op deze lijdensweg plaatsvonden, worden door de Rooms-Katholieke kerk in 14 staties herdacht, waarvan er negen gebaseerd zijn op het Evangelie en vijf op de overlevering. De eerste twee bevinden zich binnen de burcht Antonia, zeven in de straten en de laatste vijf binnen de kerk van het Heilige Graf.

Elk jaar met Pasen biedt de grote hoeveelheid nauwe stegen in de oude stad van Jeruzalem, een schouwspel van indrukwekkende, vrome godsdienstigheid: duizenden gelovigen volgen de lijdensweg van Christus langs de veertien staties van het gerechtshof (bij de St.-Stefanuspoort tot bij de kruisigingsplaats Golgotha (Heilige-Grafkerk). De sterkste mannen dragen een houten kruis. Gezangen, jammerklachten en gebeden weerklinken in deArabische en de Christelijke wijk in de oude stad

De boog ECCE HOMO, zo genoemd naar de woorden van Pilatus, heeft niets te maken met de gebeurtenissen rond het lijden van Christus.

Het is een gedeelte van een driedelige Romeinse poort, die destijds leidde naar Romeins Jeruzalem, door Hadrianus in 135 n. Chr. gebouwd. Een gedeelte van deze boog is verenigd met de kerk van de Zusters van Sion.

De overlevering brengt de boog in verband met de plaats, waar Pilatus gezegd heeft: Zie de Mens!” De steen, waarop Pilatus stond, toen hij het ECCE-HOMO-WOORD sprak, zou zich dan ingemetseld in deze boog bevinden.

De Calvaria-rots was slechts een vlakke heuvel van ongeveer 12 m hoogte. De naam ,,Hoofdschedelplaats” is vermoedelijk ontstaan, omdat het geheel op een menselijke schedel geleek.
Daarom werd aan de Hebreeuwse benaming Golgotha de Latijnse naam Calvaria-Hoofdschedelplaats toegevoegd. Tegenwoordig bevinden zich twee
kapelIen op de rots Calvaria, nl. de Grieks-orthodoxe Kapel, waarvan men gelooft, dat daar de kruisiging plaats gevonden heeft en de Rooms-Katholieke Kapel op de plaats, waar men Christus ontkleed en aan het kruis genageld zo hebben. Eén derde deel van de vloer van beide kapellen is gebouwd boven de oorspronkelijke rots, onder het altaar is de aan onze stamvader Adam toegewijde kapel kan men nog een stukje van de rots zien.

En er was in die plaats, waar Hij gekruist was, een hof, en in de hof een nieuw graf, in hetwelk nog nooit iemand gelegd was geweest. Aldaar legden zij Jezus, om de voorbereiding derJoden, overmits het graf nabij was.
Dit graf bevond zich in de onmiddellijke nabijheid van Golgotha, aan de voet van de heuvel Calvaria en daar werd Jezus begraven.
Het graf, in de rots uitgehouwen, was het familiegraf van Jozef van Arimathéa. Deze Jozef, een voornaam raadsheer en een rijk, vermogend man, was lid van het Sanhedrin, het hoogste Joodse Gerechtshof.
Het graf bestond uit twee kamers: de eerste, een soort voorportaal, diende als ontmoetingsplaats voor de rouwdragenden: in de tweede kamer was een bed uit de rots gehouwen, waarop het dode lichaam gelegd werd. Al ten tijde van koningin Helena had men het eigenlijke graf van Jezus afgescheiden van de rest van de heuvel. Het graf bestond tot het jaar 1009, waarna het door kalief Hakem volledig vernietigd werd.
Na een verschrikkelijke brand werd het huidige grafmonument in het jaar 1810 op dezelfde plaats herbouwd door de Grieks-orthodoxe en Russisch-orthocoxe kerk. Binnen het monument bevindt zich een marmeren plaat, die de plaats aangeeft. waar het lichaarm van Jezus zou zijn neergelegd. Men gelooft, dat onder deze marmeren plaat zich nog resten bevinden van de echte, oorspronkelijke plaat uit de tijd van de Kruisvaarders.