Jeruzalem
Beersjeba
Jericho
Qumran
Geschiedenis
Bethlehem
Hebron
Jordaan- Dode Zee
Masada
Nazareth
Tiberias- Tabgha
Kapernaüm
Akko
Haifa
Caeserea
Tel-Aviv
Jaffa
Foto's allerlei
Onze reisfoto's
Masada

MASADA

Ongeveer 4 km ten westen van de Dode Zee in de woestijn van Judea ligt de rotsvesting Masada.
Hij rijst 40 meter boven het niveau van de Middellandse Zee uit en ligt dus 440 meter boven het oppervlak van de Dode Zee, tegenover de bergen van Moab en het witte schiereiland Halasjong (de Tong).
Het plateau heeft een lengte van 600 meter en een breedte van 240 meter. Het is afgesneden van de bergketen door diepe ravijnen.
De hogepriester Alexander Jannai was de eerste die een vesting bouwde op de top van de Masada in het midden van de 2e eeuw voor Christus.
In het jaar 40 voor Chr. bouwde Herodes de Grote een kolossaal schitterend fort op de top van Masada en volgens zijn eigen zeggen "versterkt om zichzelf tegen de Joden te be scherme voor het geval dat ze zouden proberen hem af te zetten”. Hij verfraaide het tot een residentie voor het geval dat zijn koninkrijk hem door Marcus Antonius zou worden ontnomen. De vesting werd versterkt door een 6 meter hoge muur met 38 torens, elk ongeveer 25 meter hoog.
Binnen de muren bevonden zich voorraadschuren, kazernes, grote waterreservoirs en wapenopslagplaatsen, tevens een scala van koninklijke voorzieningen. Het was een meesterwerk op het gebied van vestingbouw.


Het paleis van Herodes

 

Het paleis van Herodes


 

Masada mythe

Masada is een heiligdom geworden voor de Joden omdat zich hier één van de meest dramatische episoden in hun lange geschiedenis afspeelde. In het jaar 70 na Chr., toen de Romeinen het hele land Palestina veroverd hadden en Jeruzalem tot een ruïne hadden gemaakt, trok een groep Joodse patriotten onde leiding van Eleazar Ben Yair op naar Masada, overrompelden het Romeinse garnizoen en namen Masada in. Later voegde zich bij hen een andere groep, die aan gevangenschap in Jeruzalem ontkomen was. Zij waren vast besloten hun strijd tegen de Homeinen voort te zetten en maakten van Masada een basis voor hun guerrilla- akties.
In het jaar 72 besloot Suva, een van de generaals van Titus, deze vesting tot elke prijs te veroveren. Met zijn beste soldaten, de keurtroepen van het 10e legioen, hulptroepen en duizen de gevangenen, die water moesten dragen en schansen opwerpen, trok hij op naar de rots Masada. Silva bereidde zich voor op een langdurig beleg, legde een 5km lange schans aan rond de vesting. Op strategische punten sloeg hij 8 militaire kampen op, overblijfselen hiervan zijn vandaag de dag nog steeds te zien. Masada werd hierdoor volledig afgesloten en de Joodse strijders waren totaal afgesneden van de rest van de wereld. Maandenlang probeerden de Romeinen het fortte bestormen, maarwerden teruggeslagen, omdat de Joden zich met de moed der wanhoop verdedigden. Toen de Romeinen zagen, dat de bestorming niet lukte, gingen zij een aarden wal tegen het fort aanbouwen en slaagden er zo in een bres in de muur te slaan. Dit was het begin van het einde. De verdedigers probeerden door middel van een binnenmuur van aarde met hout versterkt stand te houden, maar de Romeinen staken deze in brand door gebruik te maken van brandende fakkels. De leider van de Joden, Eleazar Ben Yair, voorzag dat de Romeinen hen de volgende morgen zouden bereiken. Hij verzamelde zijn mensen om zich heen en hield een van de meest dramatische redevoeringen uit de geschiedenis: ,,Het leven is een ramp, niet de dood. In de dood zijn alle mensen gelijk. Hetzelfde lot wacht de lafhartige en de moedige. Kunnen wij de smaad van slavernij verdragen? Kunnen wij toezien dat onze vrouwen onteerd worden en onze kinderen geknecht? Nu wij nog vrij zijn en in het bezit van onze zwaarden, laten wij ze gebruiken om onze vrijheid te behouden. Laat ons sterven als vrije mensen omringd door onze vrouwen en kinderen. Laten wij ons haasten. Eeuwige roem zal ons ten deel vallen, wij hebbende prijs uit de handen van onze vijanden gegrist en hun niets anders om over te triomferen overgelaten dan de lichamen van diegenen, die verkozen hun eigen beulen te zijn.” Zo beschreef Josephus het tragische einde van 960 mensen, die verkozen zelfmoord te plegen in plaatsvan zich over te geven aan hun vijanden. Terwijl zij nu hun vrouwen en kinderen omarmden, huilden zij om hen maar staken hen tegelijkertijd dood. Er was niet één man die daartoe niet de nodige moed had. Daarna werden door het lot tien mensen aangewezen om de anderen te doden. Iedereen die nu gekozen werd om gedood te worden legde zich neer naast de lichamen van hun vrouwen en kinderen, zichzelf overgevend aan de handen van diegenen die hen moesten doden. Nadat de tien mannen hun afschuwelijke taak volbracht hadden lieten zij het opnieuw aan het lot over wie van hen de andere negen zou moeten doden.De negen aangewezen mannen stierven net zoals hun broeders voor hen. De overlevende stak nadat hij geconstateerd had, dat ze allemaal dood waren het paleis in brand en reeg zich zelf aan het zwaard tussen zijn lotgenoten. De volgende morgen, bij het rijzen van de zon, vielen de Romeinen aan en waren stomverbaasd, dat er geen tegenstand geboden werd. Terwijl zij het fort binnenstormden en de lichamen zagen hoorden zij wat er gebeurd was uit de mond van twee vrouwen die zich met hun vijf kinderen verborgen hadden gehouden. Voor de Romeinen was het een roemloze overwinning.

Opgravingen werden hier verricht door Prof. Yigael Yadin in '63-'64 en'65-'66 met behulp van vrijwilligers uit de hele wereld. Het gehele plateau werd opgegraven en vele belangrijke en interessante overblijfselen werden hier ontdekt en het verhaal van Josephus, door vele geleerden voor een legende gehouden, bevestigd.
Omtrent het verzet bij Massada zijn diverse verhalen. Het is niet zeker, hoe lang de plaats belegerd werd. Josephus vermeldt, dat de Romeinen, toen zij de rots tenslotte innamen in '73 de dode lichamen van hun tegenstanders daar aantroffen, die dus massaal zelfmoord hadden gepleegd.
Vaak wordt aangenomen, dat het verzet bij Massada het allerlaatste verzet was dat in het land werd gepleegd, en dat de massale zelfmoord een heroïsche daad was, maar dit standpunt wordt betwijfeld door geleerden die van mening zijn, dat dit enkel een antwoord was op een totaal uitzichtloze situatie, en er omtrent het verzet bij Massada een mythe is ontstaan, de "Massada mythe", waarbij feiten zodanig worden gepresenteerd, dat de geschiedenis een heldenverhaal werd.
Hoe dan ook is de plaats wel moeilijker in te nemen dan veel andere plaatsen in het land, dus wat dat betreft is het wel waarschijnlijk dat het in ieder geval een van de laatste plaatsen was die door de Romeinen werden veroverd. In de "Talmoed" wordt het verzet bij Massada niet eens genoemd, en het is vooral sinds het begin van de twintigste eeuw dat de plaats veel aandacht heeft gekregen.


Masada Masada

Vandaag de dag trekt Masada zeer veel bezoekers. Men kan met een kabelbaan in weinig minuten de berg opgaan, wat de meesten dan ook doen, maar via een zeer oud slangenpad, dat al door Josephus wordt beschreven, kan men ook nog altijd de berg beklimmen.

Masada

Kabelbaan



Jeruzalem
Beersjeba
Jericho
Qumran
Geschiedenis
Bethlehem
Hebron
Jordaan- Dode Zee
Masada
Nazareth
Tiberias- Tabgha
Kapernaüm
Akko
Haifa
Caeserea
Tel-Aviv
Jaffa
Foto's allerlei
Onze reisfoto's